Binnenkort een onthulling

Er staan een paar leuke ontwikkelingen op stapel, waar ik nog niet over mag schrijven. Deze ontwikkelingen vragen veel tijd, dus sorry voor de lange wachttijd tussen de updates. Wel houd ik dit blog nog ietwat regelmatig bij.

Verbod op gewelddadige games is onzin

Dit opiniestuk van mij staat vandaag in NRC Next

De roep om het verbod op gewelddadige videospellen laat veel zien over de onwetendheid en misverstanden die er bestaan onder politici. Deze heren en dames gaan er in de eerste plaats nog steeds uit van het idee dat een videospel altijd op kinderen is gericht. Dit is niet het geval. Sterker nog: het grootste deel van de titels die op dit moment op de markt komt richt zich op oudere en volwassen gamers. Spellen als Grand Theft Auto, Gears of War, Dead Rising, Resident Evil en vele honderden anderen zijn domweg niet geschikt of bedoeld voor kinderen.

Het zou voor ouders onduidelijk zijn? Nou, wie een winkel binnenloopt en de hoesjes van deze spellen bekijkt, ziet in één oogopslag dat er geweld in deze games zit. Daar hoef je de symbooltjes op de achterzijde niet eens voor te raadplegen. Iedereen kan zonder enige moeite een kindvriendelijk spel van een volwassen titel onderscheiden.

Games zouden bovendien schadelijk zijn voor jonge kinderen. Maar zijn bepaalde films dat ook niet? Geen ouder haalt het in zijn of haar hoofd om zijn of haar te jonge kind aan Dawn of the Dead, Pulp Fiction of het holocaustdrama The Pianist bloot te stellen. En als dat wel gebeurd dan maakt de ouder een fout. De genoemde films kunnen voor jonge kinderen behoorlijk eng zijn. Er vloeit bloed, er wordt grof taalgebruik gebezigd en de aanwezigheid van gruwelijke monsters (al dan niet menselijk) is de beste manier om nachtmerries te veroorzaken. Toch haalt geen redelijk politicus het in zijn of haar hoofd om deze films te verbieden.

Er is ook nog nooit aangetoond dat er een één op één oorzaak-gevolg relatie is tussen gewelddadige spellen of films en gewelddadig handelen. Dus hoewel je jonge kinderen uiteraard moet beschermen tegen buitensporige beelden, is er geen enkele reden om aan te nemen dat er op dit moment miljoenen zestien tot 35 jarigen achter hun Xbox of playstation muteren tot psychopathisch moordenaar. Bij de enkeling waar de stoppen wel doorslaan is heel wat meer aan de hand.

De grote commotie bij Europolitici is ontstaan dankzij het spel Rule of Rose. Een spel dat ‘aan zou zetten tot kindermishandeling.’ Nee, is niet zo. Het is een (niet zo best) puzzelspel, waarbij het meisje dat door de speler wordt bestuurd in een aantal scenes wordt gefolterd. Heel schokkend, misschien. Maar dat is heel wat anders dan ‘aanzetten tot’. Net zoals A Clockwork Orange niet aanzet tot verkrachting met een op het gezicht gebonden porseleinen penis.

Gewelddadige games verbieden is net zo verkeerd en slecht geïnformeerd als het verbieden van Pulp Fiction. Games moeten net zo behandeld worden als films. Als ouders dat doen is er niets aan de hand.

Digitale TV op Xbox 360

In Amerika gaat Microsoft samen met kabelexploitant AT&T digitale televisie aanbieden via de Xbox 360. De spelcomputer functioneert dan als een decoder, die het tv signaal ontvangt via de breedband internetverbinding. Hiermee wil Microsoft van de 360 een ‘totaalmachine’ maken die voor het hele gezin interessant is. Eerder startte Microsoft al met het aanbieden van films en TV series, die (voorlopig alleen in de VS) via Xbox Live zijn te downloaden. Een woordvoerster van Microsoft Nederland kon nog niet aangeven wanneer beide diensten ook in Europa aangeboden worden.

Keuzes, keuzes...

En ik dacht dat het een rustige game periode zou worden... Not! Lost Planet lag vanmiddag op de mat. En na een uurtje proberen bekroop me een gevoel dat ik wel eens vaker heb met games. Dat is geen goed gevoel. Mij bekroop de gedachte: speel ik dit wel goed? Doe ik nou wel wat de bedoeling is?

Laat me dat even toelichten. In Lost Planet knal je reuze insecten weg. Te voet of in een Mech. In het eerste level kwam ik bij een deur waar ik met mijn Mech niet in kon. Dus ik stapte uit om het gebouw te voet te verkennen. Na wat gevechten bereikte ik de uitgang, waar ik na een paar passen een upgrade voor een Mech vond. Maar mijn Mech stond nog een eind verder op. Had ik nou iets gemist? Moest ik terug om die Mech mee te nemen of was het de bedoeling dat ik nog te voet verder ging?

Het probleem met zo'n gevoel is dat het me uit de fantasie van het spel haalt. Ik ga me afvragen wat de maker in gedachten had. Terwijl ik me af wil vragen wat ik zelf de beste optie vind.

Misschien moet ik Lost Planet gewoon nog een beetje beter leren kennen. We zien het wel. Mijn volledige review volgt over niet al te lange tijd.

Zelda: Twilight Princes

De Zelda spellen waren altijd al een klasse apart. Met Twilight Princes heeft Nintendo zonder twijfel het beste deel tot nu toe afgeleverd. En dat was voor ons een hele opluchting. We waren doodsbenauwd dat de Wii besturing het spel om zeep zou helpen. In tegendeel: het besturen van de held Link ging nog nooit zo vlekkeloos. Zwaardgevechten, katapult schieten en paardrijden (soms alle drie tegelijk), het gaat zonder enig probleem. Beter dan ooit, zelfs. Als Link moet je een groot aantal kerkers doorkruisen om uiteindelijk de wereld te redden van de boze machten van een schemerwereld. Twilight Princes bevat schitterende kerkers met vele hersenkrakende puzzels en fantasierijke vijanden. Het spel is bovendien gigantisch. Ter indicatie: aan het eind van de eerste tempel hadden we er tien uur op zitten. Er zijn meer dan acht tempels. Genoeg spelplezier voor maanden, dus. En dan hebben we het nog niet eens gehad over de mogelijkheid om te vissen: bijna een spel op zich! Deze korte recensie doet geen recht aan dit geweldige spel. Zelda moet je beleven.

Call of Duty 3

Je bestuurt in Call of Duty 3 om beurten vier soldaten tijdens verschillende veldslagen. Je doel: Parijs bevrijden van de Nazi’s. De game bevat vele hectische gevechten en geeft een heel realistisch beeld van een gevecht tijdens de Tweede Wereldoorlog. Wij beleefden al veel plezier aan de 360 versie. Het was daarom even wennen aan de besturing met de Wii afstandsbediening. Je richt deze als was het je wapen. Met de stuurknuppel van de Nunchuck loop je. Dat werkt, maar is in het begin echt een kwestie van oefenen. Meer dan eens verlangden we terug naar de 360 controler. Toch blijkt na een uurtje dat het systeem prima functioneert en iemand die het spel voor het eerst speelt heeft, denken wij, veel minder problemen met de afstandsbediening. Grafisch is de game goed verzorgd, maar duidelijk minder gedetailleerd dan de 360 versie. Ook ontbreekt (heel jammer) de mogelijkheid om via internet te spelen. Call of Duty blijft een spannende game met veel hectische strijdmomenten. Heb je alleen de Wii dan is het de aanschaf zeker waard.

Wii Play

Laten we maar meteen duidelijk zijn: Wii Play is geen spel. Het is een interactieve handleiding voor de Wii afstandsbediening. Als we de game enkel op zichzelf zouden beoordelen konden we het niet echt aanraden. Het feit dat er een tweede Wii afstandsbediening bij het spel verpakt zit maakt echter alles goed. Wii Play bestaat uit een simpel schietspel, pong, tankslag en nog wat kleine games die stuk voor stuk een element van de nieuwe besturing tonen. Met schieten gebruik je de afstandsbediening als geweer, bij vissen is het een hengel, etcetera. De games zijn met meer spelers overigens best aardig, wat ons terug brengt bij onze eerste opmerking. De Wii komt pas volledig tot zijn recht als je er samen mee speelt, en daarom is een tweede afstandsbediening een must. Dat daar toevallig nog een geinige verzameling minigames bij zit is alleen maar mooi meegenomen. Wii Play is daarom de aanschaf zeker waard.

Wii Sports

Een betere kennismaking met de nieuwe Nintendo Wii kunnen wij ons niet voorstellen. Wii Sports zit namelijk gratis bij de Wii console. Je speelt tennis, bowlen, golf, honkbal en boksen met de unieke Wii afstandsbediening. Tennis is zeer verslavend. De afstandsbediening beweeg je als was het de racket. Dit klinkt misschien eenvoudig maar het verandert de manier van spelen fundamenteel. De spellen zijn tegelijk bijzonder toegankelijk (zelfs verstokte niet-gamers hebben we met plezier Wii Sports zien spelen) maar voegt ook veel diepgang toe. De gevoeligheid van de afstandsbediening maakt bijvoorbeeld bij bowlen subtiel effect mogelijk. Golf voelt bijna ‘echt’. Boksen is een heel bevredigende manier om even wat agressie kwijt te raken. Slaan, dekking, uitwijken: het gaat allemaal zo natuurlijk dat je vergeet hoe revolutionair het allemaal is. En dat is de grootste prestatie van Nintendo: ze hebben werkelijk een apparaat ontwikkeld dat het hele gezin (van anti-gamer tot hardcore) kan boeien en Wii Sports laat dat als geen ander zien.

Welkom op Game Wereld

Tja, daar zit je dan: game journalist met stapels recensies en bovendien een heleboel materiaal dat ik niet kwijt kan in mijn vaste wekelijkse gamerubriek (in de Wegener huis aan huisbladen). Om mijn vaste blog Scribbles niet te overladen met game informatie ben ik met deze blog begonnen. In ek geval plaats ik wekelijks vier recensies en alles wat verder nog in mij opkomt.

Nintendo MP3 speler

Tot nu toe had de PSP van Sony de uitgebreidste media mogelijkheden. Films kijken en MP3’s luisteren kon vanaf dag één. Nintendo heeft de DS (en Gameboy Advance) vooral als spelcomputer in de markt gezet. Met de komst van de Nintendo MP3 speler kan zowel de GBA als de DS muziek afspelen. De speler ziet er uit als een wat groot uitgevallen GBA cartridge. Er zit echter ook een koptelefoon aansluiting op en een gleuf voor een (niet inbegrepen) SD geheugenkaart. Deze (en een kaartlezer) moet je er los bij kopen. Dit heeft voor en nadelen: het is een extra aanschaf, maar je kunt ook zelf kiezen hoe veel opslagruimte je wilt. Nintendo voegde nog wat kleine extra’s toe. Zo kan je een mannetje op de maat van de muziek laten dansen. Verder is de speler rechttoe rechtaan en is de geluidskwaliteit afhankelijk van je eigen koptelefoon.

Singstar Legends

De Singstar serie is eigenlijk een opgepoetste Karaoke voor de Playstation 2. Via de bijgeleverde microfoon ‘luistert’ de spelcomputer of je de nummers zuiver zingt. Doe je dat, dan scoor je punten. Deze nieuwe ‘Legends’ voegt weer een hele reeks lekkere meezingers toe, van Madonna tot Tina Turner. De lijst met liedjes is gevarieerd en er staan genoeg hits op die een gemiddeld feest flink opfleuren. Mits er voldoende bier vloeit om de deelnemers over de drempel te halen. Plezier genoeg dus. Wat ons wel opvalt is dat de Singstar reeks maar niet wil evolueren. Het spel is iedere editie gewoon hetzelfde, met alleen steeds andere nummers. En hoe graag wij ook onze zangkwaliteiten (of gebrek er aan) in het openbaar demonstreren, we missen nieuwe spelmogelijkheden. Ook is het nog steeds niet mogelijk om zonder de oorspronkelijke zang solo te zingen. Meer hits, meer sterren, zelfde spel.

Guitar Hero 2

Laat de rocker in je los met Guitar Hero 2. Met de speciale gitaar met gekleurde knoppen op de fretten (de gitaar van de eerste Guitar Hero is te gebruiken bij dit deel twee, maar je kunt ook GH2 ook inclusief gitaar aanschaffen) speel je klassieke rock tracks om zo als pop... ahum… pardon… ROCK ster met je band naar de top te stijgen. Maar hoe speelt zoiets in de praktijk? In één woord: fan-rocking-tastisch. Er is echte vaardigheid voor nodig om de nummers tot een goed einde te brengen. Door de gitaar te kantelen scoor je extra publieksgunst en met de whammy bar voeg je uithalen toe aan de lange noten. Het makkelijkste niveau is ook voor de niet-gitarist nog wel te behappen. Op de hoogste niveau’s moeten je vingers over de fretten dansen als bezeten door Van Halen. Dit muziekspel is een instant hit op een feestje, maar ook solo is deze game ontzettend leuk. Een subliem muziek spel waarbij iedereen zich even rockster kan voelen. Alleen jammer dat het snoer van de gitaar wat aan de korte kant is.

Dead or Alive Xtreme 2

Dead or Alice Xtreme 2 is een verzameling mini games. Het enige doel van deze mini games (zoals beach volleybal en jet ski racen) is om de speler een excuus te geven om de ‘pluspunten’ van alle schaars geklede dames te bewonderen. De makers (Team Ninja) hebben naar verluid veel aandacht besteed aan het ‘realistisch bewegen’ van zekere anatomische onderdelen. En het is duidelijk dat deze zelfde makers met enorm veel puberaal plezier aan het spel hebben gewerkt. Deze game is op geen enkele manier serieus te nemen, maar dat is ook onderdeel van de lol. Als je tenminste een man bent die het leuk vindt om de ruim tweeduizend ‘kostuums’ (dat woord is echt te veel eer voor deze nauwelijks verhullende bikini’s) te verzamelen voor de rondborstige meiden, die deze vervolgens in suggestieve poses showen. Objectief gezien zijn de jetski races en volleybal matches best leuk. Maar laten we eerlijk zijn. Daar gaat het bij Dead or Alive Xtreme 2 echt niet om.

Draadloos stuurwiel voor Xbox 360

Het draadloze stuurwiel voor de Xbox 360 is een geweldige toevoeging voor racefans. Het apparaat is wat aan de prijzige kant (€150,-) maar voor dat geld krijg je een stuur dat oerdegelijk in elkaar zit en een zeer realistisch rijgevoel geeft. Bij het bijgeleverde Project Gotham Racing 3 voel je de grip van de wielen op de weg, bobbels, onder- en oversturen en de g-krachten in de bochten. Zo is het één jaar oude spel ineens helemaal nieuw. Wie echter denkt met het stuur meteen veel snellere tijden te kunnen rijden komt bedrogen uit. Er is flink wat oefening voor nodig om goed te presteren. Gelukkig is dit oefenen op zich ontzettend leuk. Wie daar tijd in steekt merkt op de langere duur (wij hadden een paar dagen nodig om het echt onder de knie te krijgen) dat de rondetijden inderdaad beter worden. Daar komt bij dat je met dit stuur een goede investering doet: de binnenkort te verschijnen race simulator Forza 2 ondersteunt het apparaat volledig. Wij hadden eigenlijk maar één probleem met het stuur. De gas/rempedalen glijden op een gladde vloer makkelijk onder de voeten weg. Maar je kunt er altijd een kokosmat onder leggen.

Rainbow Six Vegas

Rainbow Six Vegas toont een realistische blik op het werk van een elite commando eenheid. Als leider van een team van drie man is het je taak om terroristen en ander gespuis uit te schakelen. De missies vinden plaats in Las Vegas, waar terroristen gijzelaars vasthouden. De omgeving ziet er schitterend uit, wat het gevoel van realisme verhoogt. Realisme betekent ook dat R6 behoorlijk moeilijk is. Vooral op de hoogste moeilijkheidsgraad zijn een paar kogels genoeg voor een ‘game over’. Aangezien het spel alleen op bepaalde punten tijdens de missie wordt opgeslagen, gebeurt het regelmatig dat je een bepaald onderdeel meerdere keren moet proberen. Het verhaal (dat we niet zullen verraden) is een spannende thriller en voegt zeker iets toe aan de missies. Een van de hoogtepunten van het spel is online spelen. De diverse opties zorgen voor maanden spelplezier. Heel bijzonder is de mogelijkheid om je eigen gezicht op je spelpersonage te plakken met de Vision camera. Dit ziet er bijzonder echt uit. R6 Vegas is voor liefhebbers van tactische schietspellen zeer de moeite waard.

Viva Piñata

Een Piñata is een papieren beest vol snoep. Een jarig kind mag deze geblinddoekt kapot slaan. Deze Mexicaanse traditie inspireerde ontwikkelaar Rare tot een bizar maar geweldig leuk spel. De speler moet zijn virtuele tuin zo aantrekkelijk mogelijk te maken om Piñata aan te trekken. Doel is de meer dan zestig soorten fantasiebeesten een thuis te bieden. Het spel lijkt wel wat op een kruising tussen de Sims en Pokemon, maar voegt veel nieuwe zaken toe. Zo is er een echte voedselketen. De Piñata kunnen zich ook voortplanten via een eufemistische ‘dans’. Wie denkt dat het spel rustig of te kinderachtig is heeft het helemaal mis. De Piñata stromen toe en al snel ben je met zo veel dingen tegelijk bezig dat het bijna te veel wordt. Bijna, want het is een verslavende bezigheid. De online mogelijkheden zijn nog wat beperkt. Wel kun je via Xbox Live kratten met cadeaus naar andere Viva Piñata spelers zenden. Een bizar, origineel en verfrissend spel voor jong en oud.

Superman Returns

Hoe maak je een videospel over een onkwetsbare held? Dat breekt gameontwikkelaars al jaren het hoofd. In Superman Returns kan Superman niet dood, maar wel zijn geliefde stad Metropolis. Een goede vondst. Je kunt met de man van staal vliegen (ook supersnel), vuur en vriesstralen afvuren en superadem gebruiken om Metropolis en zijn inwoners te beschermen. De stad wordt constant aangevallen door legers robots. En daar gaat het met het spel een beetje mis. Keer op keer moet je dezelfde robots aan stukken meppen/stralen tot er een ‘reuzemonster’ van het formaat King Kong verschijnt. Die moet je ook uitschakelen voor de stad te veel schade oploopt. Vervolgens moet je de gewonde stadbewoners naar de ambulance brengen en dan begin je weer opnieuw met robots meppen. Eigenlijk is dit spel een gemiste kans. Superman besturen is ontzettend leuk, het spel is grafisch mooi, maar de daadwerkelijke opdrachten zijn fantasieloos. Jammer.

Gun Showdown

Cowboytje spelen: wie heeft dat niet gedaan? Het Wilde Westen is nu voor ieder met een PSP toegankelijk met Gun Showdown. Het spel is zo goed als identiek aan de versie voor de ‘gewone’ spelcomputers. Je bestuurd cowboy Colton White, die wraak wil nemen op de moordenaar van zijn vader. Net zoals in Grand Theft Auto kun je verschillende missies aannemen tijdens je zoektocht. Verder heb je uiteraard een trouw paard en net zo trouw arsenaal aan wapens. Via ‘quick draw’ schakel je slow motion in, zodat je zelfs tegen meerdere tegenstanders tegelijk opgewassen bent. Dit systeem lijkt sprekend op dat van het al oudere Max Payne, en werkt prima. De besturing is wel even wennen. Rondkijken doe je met de actieknoppen, bewegen met de stick. Het werkt, maar is niet ideaal. De sfeer is dat wel: het Westen komt schitterend tot leven en er zijn veel mooie tussen scenes, met volledige gesproken stemmen en meeslepende muziek.

Marvel: Ultimate Alliance

Doctor Doom heeft een sinister plan en de superhelden uit de Marvel stripverhalen trekken tegen hem ten strijde. Marvel: Ultimate Alliance is een actiespel dat van bovenaf bestuurd wordt. De speler controleert een team van vier helden die door allerlei locaties rennen en de boel aan flarden meppen, bliksemen, lazeren en bevriezen. Het team is door de speler zelf samen te stellen uit tientallen Marvel superhelden. Voor de fans is dit een geweldige extra. Iedere held heeft eigen krachten, al blijken die verschillen in het begin niet voldoende tijdens het spelen. Pas als de helden langer hebben gevochten krijgen ze bonus krachten waarmee ze zich meer onderscheiden. Grafisch ziet het spel er verzorgd uit. De animaties van de superhelden hebben veel persoonlijkheid. De gebieden zijn gedetailleerd en redelijk gevarieerd. Online kunnen vier spelers samen ten strijden trekken, elk met een eigen held. M:UA is een lekker avontuurlijk actiespel waar je niet te veel bij hoeft na te denken. Zeker voor Marvel fans is dit een aanrader.